• Home
• Over SIN-NL
• In de media
• Nieuws
• de Zwarte Lijst
• Patiënten
  • Slachtoffers
  • Patiënten- organisaties
• Feiten & Cijfers
• Films
• Publicaties
  • Literatuur
  • Rapporten
  • Powerpoints
• S.R.Hankes

• Adviezen
• Huisartsen
• Oplossingen
• Vertel & herstel
• Veilig melden
• Wetten
• Weblog
• Foto's
• Zwijgafspraak
• J.B.M. Kuks

Donderdag 23 mei 2013         SIN-NL risicoanalyse en management ten bate van slachtoffers van medische fouten

Links Archief Meldpunt Contact

Zwijgplicht artsen

Artsen verkiezen te zwijgen boven het voorkomen van ondraaglijk leed.


Doofpotten van medische fouten op basis van de zelf opgelegde zwijgplicht

DOOFPOT EN ZWIJGPLICHT MEDISCHE FOUTEN BESTAAN:
Prof.Dr.D.Post sociale geneeskunde: medici dekken elkaar bij fouten, 22 maart 2010.
Mr Johan Legemaate, jurist KNMG: artsen komen er mee weg om slachtoffers van medische fouten geen eerlijke informatie en herstelbehandeling te geven,12 oktober 2009.
Dr Gert Siemons, voorzitter Kwaliteitsinstituut medische specialisten CBO bevestigt:
dat de situatie van medische fouten uitsluitend zal verbeteren, indien artsen hun interne zwijgplicht opheffen, BNR Nieuwsradio 14 september 2009 en zie verder.
Prof. Smalhout erkent in een interview bij RTV Oost 23 sept. 2009: De doofpot bestaat.
Lees ook :
Hoofdinspecteur IGZ erkent conspiracy of silence van medische fouten Zorgvisie 1 januari 2010

1. 5 mei 2008: SIN-NL test de collectieve zwijgplicht en de gezondheidszorg: wat kunt u doen?
2. 4 juni 2008: Medische fouten en medische klokkenluiders.
3. 4 juni 2008: Collectieve zwijgplicht is NIET de geheimhoudingsplicht van de WGBO (4)
4. 8 juni 2008: Medische fouten: gevolgen van het verzwijgen door artsen voor de slachtoffers.
5. 23 januari 2009: De zwijgplicht beter bekend als de doofpot:analyse nav dr Jansen (Steur) en de rol van de Inspectie Gezondheidszorg.
6. 30 januari 2009: Medisch tuchtrecht verlenging van de zwijgplicht van artsen, zie vrijspraak Centraal Tuchtcollege Gezondheidszorg inzake Tayina Hochstenbach z"l.

1.Dinsdag 5 mei 2008: SIN-NL test de collectieve zwijgplicht

GEEN ENKELE ARTS HEEFT TOESTEMMING DE ZWIJGPLICHT TE DOORBREKEN.
DE ARTS DIE DE ZWIJGPLICHT DOORBREEKT, WORDT GESCHORST OF ONTSLAGEN OF MOET EMIGREREN:
PROF. BRIAN JARMAN MD PH.D 5 MEI 2008, LEZING UMC UTRECHT.
Artsen stellen hun eigen slachtoffers of de slachtoffers van medische fouten van andere artsen nooit op de hoogte van de collectieve zwijgplicht. De laatste jaren zijn er wel publicaties verschenen mn in Amerika, zie ons hoofdstuk publicaties, en wordt de collectieve zwijgplicht aan ons in gesprekken bevestigd. Artsen zijn niet gewend dat slachtoffers naar hun lezingen komen en spreken daar in vermeende interne kring meer vrijuit. Vandaar de openhartigheid van Prof. Dr. Brian Jarman. Hoe uit de zwijgplicht zich? Wat kunt U doen?
1. In gesprekken zal de arts zich terughoudend maar mogelijk wel vriendelijk en zelfs
begripvol opstellen. Dit is een afleidingsmanoevre om U rustig te houden en wellicht zijn geweten te sussen. Vriendelijkheid is welkom, maar het gaat om de schriftelijke weergave.
2. Hij/zij kan U zelfs zeggen dat hij bepaalde zaken in een brief aan U zal schrijven,
doch....bij ontvangst van de brief blijkt de inhoud volstrekt tegenstrijdig aan wat hij/zij zei.
3. In Uw bijzijn kan de arts zelfs brieven dicteren op zijn dicteerapparaat om de sfeer van het gesprek rustig te houden, maar ....bij ontvangst van de brief blijkt de inhoud sterk af te wijken van wat er gedicteerd werd in Uw bijzijn.
4. U dient de inhoud van de brief als het ware onder een vergrootglas te houden:
a. klopt de weergave van de hulpvraag/aanleiding? Meestal niet...U zult ongetwijfeld zien dat Uw hulpvraag anders en dus onjuist geherfomuleerd wordt.
b. Klopt de weergave van de bestudeerde gegevens? Meestal niet...Vaak zullen essentiële gegevens ontbreken of op een andere wijze zijn neergeschreven.
c. Is er sprake van speculatie-ongefundeerde aannames- ten aanzien van de gegevens? Vaak wel. Slachtoffers van medische fouten wenden zich in sommige gevallen tot vriendelijke artsen die echter de nodige specialistische kennis missen, omdat zij of huisarts zijn of een andere specialisatie hebben. Helaas verwijzen ze dan niet naar de relevante medische specialist, om hun collega niet te belasten met een besmette patient.
d. Vaak schrijven de artsen de klachten van de patient betreffen ed. Het woord klachten betreft uitsluitend de door de patient ervaren problemen, vermoedelijk veroorzaakt door medische fouten. Hiermee geven artsen aan hun collegae als het ware een waarschuwing. Pas wanneer artsen het woord symptomen schrijven, geven ze aan hun collegae aan dat hier serieus naar gekeken moet worden. Controleer de weergave van de klachten. Want meestal is deze onvolledig en incorrect.
e. Klopt de weergave van de medicatie? Meestal niet. Wellicht worden wel de namen van de medicijnen genoemd, maar niet de dosis, die vaak een belangrijke aanwijzing geeft van de ernst van de aandoening. Ook schrijven de artsen niet op sinds wanneer de medicatie voorgeschreven is, tevens een belangrijke aanwijzing voor het tijdstip van de medische fout en de gedeeltelijke erkenning.
f. Met name het advies dient met de grootst mogelijke zorgvuldigheid bekeken te worden. Hierin geeft de arts vaak weer dat er zeer waarschijnlijk geen relatie is tussen de "klachten" en de uitgevoerde medische behandeling die de oorzaak is van de medische fout. Bovendien aarzelt de vaak niet gespecialiseerde arts om neer te schrijven dat de kans op een succesvolle herstelbehandeling vrijwel nihil is, conform de onderlinge afspraak dat medische fouten vaak onherstelbaar zijn. We schreven reeds eerder dat deze stelling volstrekt onhoudbaar en onbewezen is omdat medische fouten niet geregistreerd en niet onderzocht worden. Ten slotte worden slachtoffers van medische fouten vriendelijk doch beslist naar de huisarts verwezen, als doekje voor het bloeden. Dit kan nuttig zijn voor het voorschrijven van
noodzakelijke medicatie maar is een voortzetting van het beleid om slachtoffers van medische fouten vooral geen toegang te geven tot volstrekt eerlijke, volledige en correcte informatie alsmede een voortzetting van het beleid om slachtoffers van medische fouten vooral geen toegang te geven tot adequate vervolgdiagnostiek en herstelbehandeling. DIT ZIJN DE VERSCHRIKKELIJKE EN WREDE GEVOLGEN VAN DE COLLECTIEVE ZWIJGPLICHT, DIE REEDS JARENLANG MEEDOGENLOOS DOOR ARTSEN WORDT TOEGEPAST TEN KOSTE VAN SLACHTOFFERS VAN MEDSICHE FOUTEN. Maak zelf zo snel mogelijk en consequent Uw eigen verslag van de gebeurtenissen, en stuur correcties naar de arts per fax, per mail of per aangetekende brief, zodat U verzending kunt aantonen. Behoud kopieën van datgene dat U verstuurt.


2.Woensdag 4 juni 2008: Medische fouten en medische klokkenluiders.
Medische klokkenluiders hebben bescherming nodig, schreef dhr. Steenhorst onlangs in De Telegraaf. Dat hebben wij zelf al eerder op onze site geschreven. Dank dat U hierover een artikel hebt geschreven. Hopelijk zal dit leiden tot werkelijke bescherming.
1. U zou daaraan kunnen bijdragen door ook te schrijven dat deze slachtoffers van medische fouten, cq familie leden van slachtoffers van medische fouten die de moed hebben om de misstanden aan de kaak te stellen, niet alleen niet meer welkom zijn bij dat ene ziekenhuis of bij die ene dokter: maar zelfs niet meer welkom zijn bij iedere andere dokter en niet meer welkom zijn bij ieder ander ziekenhuis!
De klokkenluiders zijn niet meer welkom, maar sowieso slachtoffers van medische fouten.
Zij krijgen geen eerlijke informatie en geen herstelbehandeling, uit angst voor procedures. Dit is toch zelf door de medische sector toegegeven op 7 november 2007 tijdens een door SIN-NL en de IEU-Alliance geinitieerde bijeenkomst met de medici, verpleegkundigen en ziekenhuizen.
2. U zou ook kunnen bijdragen aan de bescherming van de klokkenluiders door expliciet te schrijven over organisaties die zich voor hen inzetten en over hun activiteiten bv over SIN-NL en de IEU-Alliance.
3. U zou kunnen schrijven over het verschrikkelijk lot van slachtoffers die al jaren ernstig en progressief ziek zijn en geen eerlijke informatie krijgen over de oorzaak van hun aandoening: de medische fout en geen eerlijke herstelbehandeling krijgen.
4. Wat let U om artikel te schrijven over de eerste nationale conferentie voor slachtoffers van medische fouten op 23 april 2008, die tot stand kwam door de zware druk van SIN-NL en de IEU-Alliance?
5. Wat let U om een artikel te schrijven over de opname van een van onze belangrijkste wetsvoorstellen in het besluit van het kabinet over de nieuwe Patientenwet dd 23 mei 2008?
6. Wat let U om te schrijven over de noodmaatregel dd 20 mei 2008 om aangifte te doen tegen de artsen Alting van Geusau en Biemans van het Beatrixziekenhuis te Gorinchem in verband met het weigeren van eerlijke informatie en herstelbehandeling. Let wel de aangifte betreft opzet en grove nalatigheid van medisch handelen inzake medische fouten hetgeen strafrechtelijk verwijtbaar is.
7. Wij hebben inmiddels het volgende bereikt:
-erkenning van de feiten mbt de hoeveelheid medische fouten
-erkenning van de gevolgen voor slachtoffers van medische fouten
-erkenning als entiteit, als groep: slachtoffers van medische fouten
-erkenning nationaal en internationaal als organisaties voor slachtoffers van medische fouten
Wat ontbreekt: de erkenning op individueel niveau: als slachtoffer van een medische fout.
Duizenden slachtoffers wordt structureel eerlijke informatie en herstelbehandeling geweigerd.
Alle media kunnen ons helpen.
Heer Steenhorst het siert U dat U het artikel over de noodzaak tot bescherming van de medische klokkenluiders geschreven hebt. Maar er is daadwerkelijk medische hulp nodig. U kunt hen helpen. Waar wacht U op?
Wij zijn gaarne bereid U alle inlichtingen te verstrekken.
Reageer svp via: info@sin-nl.org

3.Woensdag 4 juni 2008: Collectieve zwijgplicht is NIET de geheimhoudingsplicht van de WGBO (4)
Journalist Franck van Wijck publiceerde een pleidooi voor het opheffen van de collectieve zwijgplicht in het blad van de Vereniging Artsen en Automobilisten: Arts en Auto 31 mei 2008.
De redactie publiceerde onderstaand schrijven van Sophie Hankes in Arts en Auto 19 juli 2008.

Geachte Heer van Wijck,

Complimenten voor Uw openhartige artikel over de zwijgplicht der medici, in Arts en Auto 31 mei 2008.
U levert hier hopelijk een belangrijke bijdrage aan het verbeteren van omgaan met slachtoffers van medische fouten door artsen.
Echter uit Uw artikel blijkt dat er sprake is van een aantal misverstanden.
Sta mij toe om hierover enige opheldering te geven:
1.U schrijft dat een medische misser zeldzaam is. Was dit maar waar. Uit buitenlands onderzoek blijkt dat 1 op de 1000 personen overlijdt of invalide wordt door medische fouten in ziekenhuizen, dit betekent 8000 dodelijke slachtoffers en 8000 slachtoffers die invalide worden per jaar in Nederland!
2.U schrijft dat iedere patient zich na een zichtbare medische fout naar het tuchtcollege spoedt. Dit is niet correct. Uit onderzoek blijkt dat slechts een minderheid der slachtoffers naar het tuchtcollege gaat, mede in verband met het feit dat bekend is dat de kans van slagen zeer klein is, minder dan 20% en artsen elkaar dekken, conform de zelf opgelegde zwijgplicht.
3. U schrijft dat het OM er grote moeite mee heeft dat artsen zich na het begaan van een misser kunnen beroepen op hun zwijgplicht.
Welnu: artsen beroepen zich in het conflict met het OM op hun geheimhoudingsplicht. Deze is gebaseerd op de WGBO en heeft uitsluitend als doel het beschermen van de privacy van de patient, ten bate van de patient. Indien de patient toestemming verleent tot informatie overdracht door de arts aan anderen is de geheimhoudings plicht opgeheven. Wij mogen aannemen dat bij overlijden door medische fouten nabestaanden zeker toestemming zullen geven aan het OM om grondig onderzoek te doen.
Artsen mogen zich dus niet beroepen op hun geheimhoudingsplicht ogv de WGBO bij onderzoek door het OM.
4. De collectieve zwijgplicht inzake medische fouten is een door artsen ingestelde ongeschreven regel ter bescherming van alle artsen. Dit is dus NIET de geheimhoudingsplicht op basis van de WGBO.
Deze zwijgplicht is volstrekt in strijd met de verplichtingen van de arts tot het verstrekken van eerlijke informatie op grond van de WGBO.
Bovendien weigeren artsen niet alleen de slachtoffers van medische fouten te informeren maar zij weigeren ook om de slachtoffers eerlijke vervolgdiagnostiek en herstelbehandeling te geven. Dit is door de medische sector erkend en toegegeven op 7 november 2007. Deze consequentie: het weigeren te voldoen aan de zorgplicht is ook in strijd met de verplichtingen van artsen conform de WGBO.
Ik hoop dat U begrijpt dat de collectieve zwijgplicht (een onderlinge afspraak) en de geheimhoudingplicht op basis van de WGBO twee volstrekt verschillende zaken zijn met twee volstrekt verschillende doelen.
Kortom wij zijn het geheel met U eens: er mag helemaal niet gezwegen worden over medische fouten.
De collectieve zwijgplicht is volstrekt illegaal en in strijd met de WGBO.
Bovendien is de collectieve zwijgplicht is strafrechtelijk verwijtbaar, omdat er sprake is van opzet en grove nalatigheid.
U hebt volledig gelijk dat U behoort te weten of een arts bij U of anderen medische fouten heeft gemaakt.
U hoort in dat geval ook herstelbehandeling te krijgen.
Onze organisaties streven naar opheffing van de zwijgplicht en nakoming van de plicht tot informatie en nakoming van de zorgplicht, ten goede van alle betrokkenen.

4.Zondag 8 juni 2008: Medische fouten: gevolgen van het ontkennen en verzwijgen door artsen voor de slachtoffers
Beseffen artsen eigenlijk wel wat zij slachtoffers van medische fouten aandoen?
Hoe rechtvaardigen zij hun gedrag ?
Let wel: het is niet alleen de arts die de medische fout veroorzaakt zwijgt, doch alle betrokken medici en verpleegkundigen bij en na de operatie, tijdens het soms maandenlange verbijf in het ziekenhuis.
Het slachtoffer denkt dat het zinvol is om een second opinion aan te vragen bij andere artsen, doch ook deze zwijgen. Een second opinion bestaat niet of nauwelijks. Hoogstens wanneer de fout in een klein ziekenhuis is gemaakt, bestaat de kans dat U in een universitair ziekenhuis nog geholpen wordt. Maar de arts van het academische ziekenhuis zal vrijwel nooit expliciet in Uw medisch dossier vermeld worden, uit collegialiteit en als gevolg van de collectieve zwijgplicht. Deze collectieve zwijgplicht is door artsen zelf ontwikkeld is en jarenlang in stand gehouden, ten koste van duizenden patienten!!!
Als iedereen zwijgt, kan niemand schuldig verklaard worden. Doet dit niet denken aan maffia praktijken???
Besef: iedereen weet ervan iedereen in de gezondheidszorg zwijgt, dus iedereen is medeplichtig.
Is het niet de hoogste tijd dat artsen massaal psychotherapie gaan volgen om respect en empathie bijgebracht te krijgen voor het lijden van patienten die door medisch falen invalide worden of voor het lijden van de nabestaanden van slachtoffers van medische fouten?
Wij zullen de gevolgen duidelijk verwoorden: door de gevolgen van een medische fout in het medisch dossier te verzwijgen ontkent de arts
1.het recht op eerlijke informatie, nb verplicht op basis van de WGBO
2.het recht op eerlijke vervolgdiagnostiek nb verplicht op basis van de WGBO
3.het recht op eerlijke herstelbehandeling nb verplicht op basis van de WGBO
4.het recht op revalidatie nb verplicht op basis van de WGBO
5.het recht op bv een adequate rolstoel, scootmobiel ed. nb verplicht op basis van de WGBO
6.het recht op een parkeerkaart voor invalide, ogv gemeentelijke verordeningen
7.het recht van het slachtoffer op thuiszorg of pgb, op grond van de WMO/AWBZ
8.het recht van het slachtoffer op een uitkering op grond van de WAO
Artsen U hebt een beroep gekozen om Uw medemensen te helpen. Maar wat doet U wanneer U een fout maakt? U maakt het leven van slachtoffers van medische fouten iedere dag tot een hel! Welk recht hebt U hiertoe??? GEEN !!!
Enkel om Uw eigen falen te verzwijgen. Dit is onmenselijk, onprofessioneel en barbaars.
Verplaats U in de positie van de patient corrigeer Uw fouten en leer van Uw fouten! Gewoon doen!

Reageer via info@sin-nl.org

5.23 januari 2009 : De zwijgplicht beter bekend als de doofpot: analyse nav dr Jansen (Steur): de rol van de Inspectie Gezondheidszorg.

De zaak rond neuroloog Jansen (Steur) tot 2004 werkzaam bij Medisch Spectrum Twente (MST), brengt de praktijk van de doofpot bij medische fouten aan het licht.
De feiten en gang van zaken:
1. In 2004 dwong MST neuroloog Jansen (Steur) met stille trom te vertrekken in verband met jarenlang disfunctioneren van 1990-2004, oa het stellen van verkeerde diagnoses en voorschrijven van schadelijke medicatie, waardoor minstens één patiente is overleden en ca 90 personen slachtoffer werden.
2. Collega-artsen oa de neurologen uit zijn maatschap en uiteraard de collega's uit MST zwegen.
3. De huisartsen uit de regio zwegen.
4.Het MST liet Jansen (Steur) een overeenkomst tekenen dat hij niet meer als neuroloog aan het werk zou gaan.
5. De directie en Raad van Bestuur van MST deden geen aangifte bij het Openbaar Ministerie,
6. Ook de in 2006 aangetreden voorzitter van de Raad van Bestuur dr Herre Kingma, nb van 2000-2006 Inspecteur-Generaal van de Inspectie Gezondheidszorg deed geen aangifte bij het Openbaar Ministerie.
7.De Inspectie Gezondheidszorg deed geen onderzoek.
8. De Inspectie Gezondheidszorg deed geen aangifte bij het Openbaar Ministerie.
9.Hoewel ca 1,5 jaar geleden aangifte werd gedaan bij het Openbaar Ministerie door slachtoffers van Jansen (Steur), ging het Openbaar Ministerie niet over tot vervolging.
10. Het MST dwong minstens één patiente- slachtoffer van Jansen (Steur) tot het intrekken van een klacht bij het Medisch Tuchtcollege, dwong deze patiente tot zwijgen op straffe van het betalen van een forse boete, bedong vernietiging van het medisch dossier en betaalde aan de patiente een feitelijk bescheiden bedrag, ca 15.000 gulden en ca 10.000 euro.
11. Het MST zond geen waarschuwingen uit naar bv Inspectie Gezondheidszorg of andere instanties om te voorkomen dat Jansen (Steur) elders aan het werk zou gaan als neuroloog.12. Het is niet of de media bv door patienten benaderd zijn in de periode 1990-2004.
12.Voorzover ons bekend hebben de media voor 2009 in ieder geval niet grootschalig over het structureel en jarenlang disfunctioneren van Jansen (Steur) gepubliceerd.
13.Jansen (Steur) vertrok uit het MST maar kreeg een salaris van 10.000 euro mee.
14. Jansen (Steur) ging aan de slag als neuroloog in een privé-kliniek in Duitsland.
15. Letselschade-advocaat Drost gaf aan in Eenvandaag dd 22 januari 2009 dat medische dossiers onvolledig en incorrect zijn, en zelfs gewijzigd, waarvoor dr Herre Kingma, voorzitter van de Raad van Bestuur MST sinds 2006 en belast met de afhandeling van oa schadeclaims, de eindverantwoordelijkheid draagt.
16. Dr. Herre Kingma, erkent in zijn weblog dd 21 januari 2009 dat de gang van zaken betiteld kan worden als doofpot, maar draagt dubbele verantwoordelijkheid:
-als voorzitter van de Raad van Bestuur van het MST
-als Inspecteur-Generaal Inspectie Gezondheidszorg van 2000-2006.
16. De vraag is of de regionaal inspecteur van de Inspectie Gezondheidszorg zijn Inspecteur-Generaal op de hoogte heeft gesteld. Gezien de omvang van het disfunctioneren van Jansen (Steur) in jaren en in aantallen slachtoffers, achten wij dit de plicht van de regionale inspectie.
Nader onderzoek naar disfunctioneren van de regionale en landelijke Inspectie Gezondheidszorg achten wij van fundamenteel belang. Deze overheidsdienst heeft de taak om de kwaliteit van gezondheidszorg te bewaken en derhalve de veiligheid van patienten.
Het is volstrekt duidelijk dat de Inspectie Gezondheidszorg zich onttrokken heeft aan haar wettelijke taak.
Ook de dubbelrol van dr Herre Kingma dient beslist aan een nader onderzoek te worden onderworpen.
Wij bepleiten hiervoor het aanstellen van een onafhankelijke onderzoekscommissie of het inschakelen van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid.
Tevens bepleiten wij het instellen van een onafhankelijk meldpunt om burgers in staat te stellen melding te maken van disfunctioneren van artsen. Het is inmiddels bekend dat de Inspectie Gezondheidszorg weigert om zgn individuele gevallen te onderzoeken, met alle gevolgen van schade voor patienten.

6.30 januari 2009 : Medisch tuchtrecht verlenging van de zwijgplicht van artsen, zie vrijspraak Centraal Tuchtcollege Gezondheidszorg inzake Tayina Hochstenbach.

Op 27 januari 2009 heeft het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg zie de uitspraak in Den Haag oncoloog Lalisang vrijgesproken van nalatig handelen ten aanzien van het overlijden van Tayina Hochstenbach z”l.
Voorzitter was Mr. R.A.Torrenga, bekend om zijn respectloze uitspraken ten aanzien van de slachtoffers van medische fouten en de nabestaanden.
Hoewel de ouders van Tayina z”l ondersteunende rapportages hadden van 3 medici-experts werden deze volledig genegeerd door het college. Bovendien hechtte het college geen waarde aan meldingen van oa Lareb inzake de bijwerking medicatie.
Het CTC zag geen aanleiding om de oncoloog te veroordelen. Dit betekent dat het CTC vond dat het overlijden van Tayina niet vermeden had kunnen worden en niet verwijtbaar was.
Wij zijn het hier niet mee eens. De ondersteunende rapportages van de 3 medici-experts : prof. Voute, en de door hem geraadpleegde deskundigen in het buitenland, prof. Koen Norga van de universiteit te Leuven en van prof. Rob Pieters van het Erasmus Medisch Centrum:
waren zeer duidelijk . Tijdens de zitting zei dr Pieters zelfs letterlijk dat de derde chemokuur die voorgeschreven was door dr Lalisang de oorzaak was van het overlijden van Tayina.
Aldus wordt het foutieve handelen van dr Lalisang doodgezwegen. Zijn handelen wordt niet gezien als fout, en er wordt niet van geleerd.
Het tuchtcollege volgt hiermee de interne collectieve zwijgplicht der artsen en weigert een reëele benadering van foutief medisch handelen. Door het weigeren om medische fouten nader te erkennen, weigert men ook preventie van medische fouten.
De medische beroepsgroep verlengt en continueert hiermee de Muur van Stilte, de conspiracy of silence. Slechts een kleine minderheid der slachtoffers van medische fouten, of hun nabestaanden heeft de moed om een procedure bij de medisch tuchtrechter te beginnen. Deze uitspraak, vrijspraak, staat niet alleen. Het overgrote merendeel circa 83% der tuchtzaken eindigt in vrijspraak. Slechts 17% bereikt een veroordeling van een arts. De kans op succes is derhalve beslist gering.
Wanneer men een negatieve uitslag heeft bij de medisch tuchtrechter, is de kans van slagen in een civiele procedure erg klein, bijna uitgesloten.

Oproep boycot en opheffing tuchtcolleges.
Wij adviseren slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden om de medisch tuchtcolleges te boycotten, in verband met het gebrek aan objectiviteit en onafhankelijkheid.
Wij roepen Minister Klink op om het medisch tuchtrecht op te heffen.
In plaats van het medisch tuchtrecht, bepleiten wij het gebruik van bemiddeling en in tweede instantie invoering van het no-fault systeem , waarbij de eiser geen schuld hoeft te bewijzen doch recht heeft op financiële compensatie van de geleden schade.
Uiteraard zijn artsen te allen tijde verplicht om de patiënt en nabestaanden eerlijke informatie te verschaffen over de medische fout en indien mogelijk adequate vervolgdiagnostiek en herstelbehandeling aan te bieden conform hun verplichtingen op basis van de Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst.
Wij weten dat de vrijspraak van dr Lalisang extra verdriet doet aan de toch al zo zwaar getroffen ouders van Tayina. Zij hebben zich niets te verwijten, zij streven naar gerechtigheid. Wij achten de uitspraak van het CTC volledig onterecht en overwegen plaatsing van dr Lalisang op onze zwarte lijst.

Ter kennisname treft u hier het jaarverslag 2007 van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg aan. Op pagina's 28 tot en met 39 vindt u de namen van de leden van de tuchtcolleges. Deze tuchtcolleges bestaan uit artsen, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, verloskundigen, tandartsen en juristen.